4C - szlif (cut)

Tylko dzięki właściwemu oszlifowaniu diamentu można dostrzec jego wspaniałą brylancję. To zjawisko powstaje w wyniku całkowitego wewnętrznego odbicia i rozszczepienia promieni świetlnych, jak również odbicia światła od zewnętrznych powierzchni (faset).

 

 

Diamentom, tak jak i innym kamieniom szlachetnym i ozdobnym, można nadać rozmaite szlify. Szczególnie w przypadku drogich kamieni wybór formy szlifu stanowi kompromis pomiędzy pragnieniem zapewnienia jak najlepszych wrażeń estetycznych i potrzebą zachowania jak największej masy kamienia. Wśród diamentów możemy wyróżnić kamienie o szlifie brylantowym okrągłym (brylanty) oraz kamienie o szlifach fantazyjnych.
Słowa „diament” i „brylant” często stosowane są jako synonimy. Nie jest to jednak prawidłowe, bo o ile każdy brylant jest diamentem, to nie każdy diament jest brylantem. Brylant jest diamentem o określonym kształcie. Jest to zdefiniowana bryła geometryczna. Podobnie jak prostopadłościan, który tworzy sześć prostopadłych do siebie ścian, również brylant składa się z określonej liczby powierzchni tzw. fasetek, przylegających do siebie pod odpowiednimi kątami. Na ogół diament o szlifie brylantowym okrągłym posiada 57 fasetek.

Poza diamentami o szlifie brylantowym okrągłym, zdecydowanie najpopularniejszymi na polskim rynku, firma Apart proponuje swoim klientom również diamenty o kształtach fantazyjnych, do których zalicza się m.in.: markizę, owal, gruszkę (potocznie nazywaną łezką), serce, bagietę czy princessę.

 

Szlifowanie diamentów jest czynnością wymagającą dużej wiedzy i jeszcze większego doświadczenia. Każdy diament jest inny, niepowtarzalny jak odciski palców, do każdego trzeba podejść indywidualnie. Największe dotychczas znalezione diamenty były na ogół bardzo starannie oglądane przez długi czas przed wykonaniem pierwszego cięcia. Ciekawa historia związana jest z największym dotychczas znalezionym diamentem – Cullinanem.
W 1908 roku znany amsterdamski szlifierz, po miesięcznym oglądaniu kamienia, zdecydował się podzielić diament na dwie części poprzez wykorzystanie płaszczyzny łupliwości. W wyznaczonym przez siebie punkcie przyłożył ostrze, w które następnie uderzył młotem. Diament jednak pozostał nienaruszony. Przy drugim uderzeniu diament pękł tak jak przewidywał szlifierz, jednak on sam zemdlał na skutek ogromnego stresu wywołanego możliwością uszkodzenia tego wyjątkowego daru natury w wyniku niewłaściwego uderzenia.

Szlif jest elementem niezwykle ważnym. To od niego zależy czy brylant zachwyci nas swą urodą i blaskiem. Błędy w proporcjach podstawowych cech geometrycznych diamentu, w symetrii i polerowaniu sprawiają, że jego wyjątkowe właściwości fizyczne nie są w pełni wykorzystane i ujawnione. Przy ocenie poprawności wykonania szlifu dokładnej analizie podlegają proporcje kamienia jak i wykończenie szlifu (w tym błędy symetrii i polerowania). Ocenia się je w skali: bardzo dobre, dobre, średnie i słabe. Wyłącznie właściwe oszlifowanie diamentu umożliwia promieniom świetlnym całkowite wewnętrzne odbicie i rozszczepienie. Dodatkowe odbicie promieni od zewnętrznych powierzchni kamienia sprawia, że diament „żyje", że ma wspaniały blask – doskonałą brylancję.